भारताची शान

Written in praise of the Indian Tricolour for an annual presentation.

This style of song is called a powada and was mostly used during the Maratha period.

भारताच्या तिरंग्याची कीर्ती बेफाम आहे

आणि सदैव राहणार .........

तिरंग्याची कीर्ती बेफ्फाम,

दुनियेत गाजते नाम 

थोकुया त्यास सलाम,जी....जी-जी-जी ...हो!

ह्या तिरंग्याला रंग किती?

अर्थातच तीन........ 

चला तर, घेऊया त्याचे ग्यान, 

का करावा सकलांनी त्याचा अभिमान?

पहिल्या रंगात आहे बलिदान,

अनेकांनी अर्पिले प्राण,

(हो का?सांगा बारा!)

नजरेत तिच्या अंगार ,

इंग्रजांवर केला तिने वार..............

झ्हान्शीची राणी म्हणाली,

नाही दूंगी नाही दूंगी,मेरी झांसी नाही दूंगी!

इंग्रजांना दिले रोकुना,

वर सांगते छाती ठोकून ,

आता पुरे तुमचा हा छळ 'दावू देश क्रांतीचा बळ ,

भगव्या रंगाची ऐका शान जी....जी,जी,जी....हो!

दुसर्या रंगत शांती अफाट,

एकजुटीची दावी  वात....

अहिंसेची देऊनी साथ ,

लावली इंग्रजांची त्यांनी वाट .

शांततेचा केला प्रचार,

जगभरी झाला जय-जयकार .

पांढर्या रंगाची न्यारी ठाट  जी....जी,जी,जी....हो!

समृद्धीचे आहे प्रतिक ,

मातीचे संगे कौतिक,

शेतकऱ्यांचा गालीतो घाम,

देशाचा त्यांस सलाम.

हिरव्या रंग देतो अशी स्पुर्ती ,

पिकाऊ मातीची सांगते कीर्ती.

हिरवा रंग अलौकिक जी...जी,जी,जी.....हो!

तीन रंगांची ऐकुनी गाथा,

जोरदार टाळ्या ऐकावा आता ..........

तीन रंगांची ऐकुनी शान ,

अभिमानाने उंचाव मान,

तिरंगा देशाची शान जी....जी,जी,जी.....हो!